Leven na de advocatuur – Michelle van der Burgt

Van letselschade naar het klaslokaal van groep 5

“Dit is zwaarder werk dan de advocatuur.” Aan het woord is Michelle van der Burgt. Vijf jaar geleden stopte zij met haar letselschadepraktijk in Amsterdam, om een totaal ander vervolg aan haar loopbaan te geven. Van der Burgt staat nu voor een klas met 28 groep 5-leerlingen. Een opmerkelijke carrièreswitch, waar zeker niet iedereen in de eerste plaats aan zou denken die een andere toekomst ambieert. Het Baliebulletin toog naar basisschool De Voorzaam in Zaandam, en zat bij Van der Burgt in de schoolbanken.

Tekst: Martin van Duijn | foto’s: Cock Koelewijn

Van der Burgt, nu 59, verwelkomt het Baliebulletin in haar klaslokaal. Het is woensdagmiddag, enkele kinderen spelen op het plein, maar de meeste kinderen zijn naar huis en de school ademt een weldadige rust. Van der Burgt staat nu vijf jaar voor de klas. Na werkzaam te zijn geweest bij enkele kantoren, voerde ze jarenlang een zelfstandige praktijk die gespecialiseerd was in letselschadezaken waarin ze enkele jaren samenwerkte met haar man, die zij leerde kennen toen hij als advocaat-stagiair bij een van de kantoren in dienst was. “Hij behoorde tot de laatste lichting notarissen die zich ook als advocaat mochten vestigen”, verduidelijkt Van der Burgt. Het werk als advocaat heeft zij altijd met groot plezier gedaan. Dus waarom deze toch wel opmerkelijke koerswijziging? “Ik heb mijn praktijk altijd heel mooi kunnen combineren met de opvoeding van mijn dochters, omdat ik zelf mijn tijd kon indelen. Maar die dochters werden ouder, en ik vroeg me af of het nog wel leuk zou zijn om de hele dag op kantoor door te brengen, als die zorgtaak er niet meer zou zijn. En ik heb altijd al een liefde voor lesgeven gevoeld.”

Geneeskunde én rechten

Het onderwijs was in huize Van der Burgt vroeger bepaald geen onbekend terrein, want haar vader was docent op Scholengemeenschap mavo-leao ‘De Liefde’ aan de Da Costakade. “Hij is er niet meer, maar wat zou het mooi zijn geweest als hij achter in de klas kon meekijken hoe zijn dochter in zijn voetsporen is getreden, en over welke middelen het onderwijs nu kan beschikken, zoals zo’n volledig digitaal schoolbord.” In haar jeugd gaf Michelle al bijlessen. Toch koos zij na het eindexamen van de middelbare school niet voor het onderwijs, maar voor een studie geneeskunde – waarbij zij les gaf op de verpleegopleiding. Zij besloot om naast deze studie aan de VU in de avonduren ook rechten te gaan volgen. “Uiteindelijk voelde ik mij daar toch het meest thuis, mede omdat ik daar een hechte vriendengroep vond. Ik heb de studie geneeskunde wel afgemaakt, maar besloot om mij op de advocatuur te richten. Ik ging als advocaat-stagiair in Den Haag aan de slag bij Maaldrink Buren. Maar ik kom uit Amsterdam, en daar wilde ik graag naartoe. Ik ben toen in 1994 na drie jaar stage overgestapt naar De Lauwere Ruijgrok Fijn van Draat in Amsterdam. Daar ben ik tot 2006 partner geweest, waarna ik mijn eigen kantoor ben begonnen.”

Nieuwe koers

“Letselschade is een mooi vakgebied”, vertelt Van der Burgt. “Je merkt dat mensen opgelucht zijn als ze weten dat er iemand is die het met verstand van zaken voor hen opneemt. Mijn studie geneeskunde kwam hierbij zeker goed van pas, want daarmee kun je medische rapporten beter doorgronden.” Desalniettemin besloot Van der Burgt in 2021 dat het tijd werd voor een nieuwe professionele koers in haar leven. “Ik wil later op mijn 80ste niet het gevoel krijgen, dat ik de kans zou hebben laten lopen om aan die liefde voor het onderwijs gevolg te geven. Dankzij uitzendbureau Derec kon ik een verkorte pabo-opleiding volgen, en zij hebben voor mij een plek op deze school gevonden. In de afgelopen jaren heb ik les gegeven aan groepen 1, 2, 6, 7 en nu dus aan groep 5. Ik begon met de kleuterklassen – maar ik moet wel zeggen dat lesgeven aan zulke jonge kinderen een aparte discipline is. Zij zijn nog zo anders dan kinderen in de hogere groepen. Hun brein is nog volop in ontwikkeling. Die jonge groepen zijn toch wel de zwaarsten.”

Van der Burgt wil het eventuele misverstand uit de wereld helpen, dat het werk voor de klas na jaren in de advocatuur een mooi rustig slot aan haar carrière zou zijn. “Als advocaat kon ik meestal ongestoord achter mijn bureau en de computer mijn werk doen. Ik had een secretaresse die een kopje thee kwam brengen. Maar hier heb ik te maken met 28 kinderen, die allemaal anders zijn en constant mijn aandacht nodig hebben. Dan ben je aan het eind van de dag toch wel wat vermoeider dan een dag op kantoor. Behalve met kinderen, heb je natuurlijk ook nog met ouders te maken. Gelukkig komt mijn ervaring in de advocatuur hierbij goed te pas, want daar leer hoe je je communicatieve vaardigheiden het beste kunt inzetten. Daar kan ik nu van profiteren.”

Stadsgids

Hoewel Van der Burgt vijf jaar geleden de deur van haar praktijk dichttrok, betekent dat niet dat je haar in de hoofdstad niet meer kan tegenkomen – afgezien van het feit ze er woont. “Ik ben als gids verbonden aan Cicerones en doe culturele wandeltochten door Amsterdam voor mensen met een interesse in architectuur. Ik vertel ze dan over de bouwstijlen in verschillende delen van de stad, zoals het Centrum en De Pijp.”

Dankbaar werk

Van der Burgt heeft geen seconde spijt van de nieuwe professionele richting die zij koos. Dat blijkt ook uit hoe zij met liefde over haar werk vertelt. Ze laat zien waar ze met haar groep nu onder meer bezig mee is. Aan de hand van het onderwerp ‘Suriname’ voor het vak aardrijkskunde hebben kinderen afbeeldingen verzameld, die aan de muur prijken. En aan het pafond hangen allemaal kleurige papieren slangen die de leerlingen zelf hebben gemaakt. Ze vertelt hoe mooi de kinderen het vinden als zij via het digitale schoolbord beelden laat zien en muziek laat horen die op het onderwerp betrekking hebben. “Dit is zulk dankbaar werk. Er is niets mooier dan wanneer ’s morgens de school begint de kinderen enthousiast naar binnen komen, en je soms zelfs een knuffel geven.”